Wiadomości 5 wrz
Ventia
Po co osuszać kryty basen?

Ogromne ilości wody stale wyparowują z powierzchni basenu i mokrych płytek wokół niego. W ciągu jednego dnia z basenu może wyparować kilka tysięcy litrów wody.

Zdecydowanie zbyt wiele prywatnych i publicznych krytych pływalni uległo zniszczeniu, ponieważ ich wyposażenie, ściany i struktury budynku zaatakowała pleśń, zgnilizna i korozja – a to dlatego, że nigdy nie zainstalowano w nich odpowiedniego systemu osuszania. Sama wilgotność jest czynnikiem krytycznym, a do tego dochodzi jeszcze chlor – agresywna substancja, która bezlitośnie atakuje materiały budowlane, kiedy jest obecna w skroplonej parze.

Osuszanie powietrza służy nie tylko ochronie budynku, ale również zapewnieniu komfortu ludziom. Nadmierna wilgotność sprawia, że użytkownicy i personel nie czują się dobrze na basenie.

Jak wybrać odpowiednie urządzenie?
Firma Dantherm zachęca do zapoznania się z niniejszą publikacją, aby uniknąć wyżej wymienionych problemów.  Wymiarowanie osuszacza basenowego to nie nauka ścisła – uwzględnić trzeba wiele wzajemnie na siebie oddziałujących czynników. Wprowadzenie zmian w jednym obszarze często wywiera wpływ na inne obszary. Osuszanie wymaga starannego przemyślenia, a przede wszystkim dobrej komunikacji pomiędzy architektem a doradcą technicznym.

Czym jest POWIETRZE?
Aby zrozumieć procesy zachodzące w powietrzu, należy postrzegać je jako mieszankę suchego powietrza i pary wodnej.

Ta mieszanka nazywana jest wilgotnym powietrzem. Powietrze rozszerza się pod wpływem ciepła i kurczy przy ochładzaniu. Kiedy powietrze jest podgrzane, może pomieścić więcej pary wodnej, a kiedy jest chłodniejsze – mniej. Kiedy powietrze schłodzi się w znacznym stopniu, osiąga punkt rosy, co oznacza że powietrze jest nasycone, a para wodna zaczyna się skraplać.

Punkt rosy jest kluczowym terminem używanym w kontekście osuszania krytych basenów. Wilgotne powietrze skropli się na zimnej powierzchni, kiedy jej temperatura będzie niższa od temperatury punktu rosy.

Najwyższą wilgotność względną dozwoloną w danej temperaturze pomieszczenia określa się uwzględniając klasę izolacji budynku, zawartość wody w powietrzu, temperaturę powietrza na zewnątrz oraz cyrkulację powietrza w pomieszczeniu.

Przykład
Temperatura powietrza wewnątrz basenu wynosi 28°C, a jego wilgotność względna 60%, powietrze skropli się na ścianach, jeżeli ich temperatura wyniesie poniżej 19,5°C.

Dla wyjaśnienia i zrozumienia wzajemnych zależności fizycznych powietrza stosuje się wykres Molliera.

Terminy używane na wykresie Molliera

Gęstość powietrza (ρ) Pomarańczowa oś pionowa po lewej stronie wykresu.
Gęstość powietrza zmienia się wraz ze zmianą temperatury/wilgotności względnej. Ogólnie rzecz biorąc, im
mniej waży powietrze, tym wyższa jest wilgotność względna.
Wartość ρ = 1.175 kg/m3 powietrza stosujemy jako średnią wartość gęstości powietrza wewnątrz
i na zewnątrz pomieszczeń.
Temp. powietrza (t)
Termometr suchy (t)
Różowa oś pionowa po lewej stronie wykresu z odpowiadającymi jej lekko pochylonymi liniami.
Temperatura powietrza mierzona standardowym termometrem.
Temperatura podana jest w °C.
Entalpia (h) Fioletowe linie ukośne.
Entalpia to zawartość ciepła w powietrzu wyrażona w kJ/kg powietrza.
Rozpoczyna się wartością 0 °C = 0 kJ/kg.
Wilgotność względna (RH) Zielone krzywe.
Wilgotność względna wyrażana jest w procentach (%) i oznacza faktyczne ciśnienie pary wodnej
w stosunku do ciśnienia pary wodnej w momencie, kiedy powietrze jest nasycone.
Zawartość wilgoci (x) Jasnoniebieska pozioma oś dolna.
Zawartość wody oznacza faktyczną ilość wody w powietrzu i wyrażona jest w gramach wody na kg
powietrza.
Ciśnienie pary wodnej (p) Niebieska pionowa oś po prawej stronie wykresu.
Ciśnienie pary wodnej wyrażone jest w milibarach (mbar), a jego odczyt ma ustalić ciśnienie cząstkowe
pary wodnej.
  Brązowa ukośna linia w dolnej połowie wykresu pomaga w określeniu ciśnienia cząstkowego pary
wodnej.

fot. Dantherm

Wykres Molliera pozwala odczytać temperaturę punktu rosy i zawartość wilgoci w powietrzu, jeśli znamy wilgotność względną i temperaturę powietrza. Punkt rosy jest widoczny na wykresie, a zawartość wilgoci w powietrzu na osi X. Aby odnaleźć temperaturę punktu rosy, należy poruszać się pionowo do przecięcia z krzywą przedstawiającą wilgotność względną (RH) na poziomie 100%, a następnie odczytać temperaturę punktu rosy na osi Y.

Przy 28 °C i 60 %RH, zawartość wilgoci wynosi ok. 14 g na kg powietrza, a temperatura punktu rosy ok. 19,5 °C, co oznacza, że jeśli w pomieszczeniu znajdują się powierzchnie o temperaturze poniżej 19,5 °C, osadzi się na nich skroplona para.

Jeżeli budynek jest słabo ocieplony, być może potrzebne będzie obniżenie wilgotności względnej do 50% RH, po czym zawartość wilgoci zmieni się na 12 g na kg powietrza, a temperatura punktu rosy na 16,5 °C.

fot. Dantherm

Zamknij gift